στην παραλία (μόλις με είδε με το πορτοκαλί μαγιό-και μέσα στον ενθουσιασμό): μαμά, είσαι πανέμορφη!!!
στο σπίτι λίγο πριν πιει το γάλα της, όταν μαζεύαμε τις πλαστελίνες: μαμά, είσαι καλή… όταν πεθάνεις και ξαναπαντρευτεί ο μπαμπάς θα έχω κι εγώ μητριά;
φτάνει με τις χιονάτες και τις σταχτοπούτες, καλά που διαβάζουμε “τα 88 ντολμαδάκια” τις τελευταίες μέρες…
δε θυμάμαι αν είναι η πρώτη (μάλλον όχι) που έγινε από τότε που γεννήθηκες, αλλά σίγουρα είναι η πρώτη που παρακολούθησες… αν και φοβόσουν λίγο στο σκοτάδι, περάσαμε όμορφα και ήρεμα εκεί στο “καστράκι” του Αγίου, τραγουδώντας τη “βαρκούλα του ψαρά”, κι ας περνούσαν, ενοχλητικοί όπως πάντα, οι τουρίστες… στην επιστροφή, κρατώντας την παράδοση, γκρίνιαζες για αγκαλιά και “ώμους”, όμως ξεχάστηκες με το παιχνίδι λέξεων που παίζαμε, ποιος θα βρει τις περισσότερες λέξεις (στο φ ήσουν πολύ καλή!!!)… σ’αγαπώ ελένη, σ’αγαπώ στέλιο…
το πρώτο βιβλίο που δανειστήκαμε από τη δημοτική βιβλιοθήκη του Αγίου Νικολάου… “Μελισσούλα, Σούλα, Φροσούλα” του Τζέιμς Κρους (η μαμά ακόμη να αρχίσει να διαβάζει τον Καζαντζάκη που δανείστηκε!!)
